7R w skrócie - tabela decyzyjna
| Strategia | Co robisz | Nakład pracy | Kiedy wybrać |
|---|---|---|---|
| Retire | Wyłączasz workload | Minimalny | Aplikacja zbędna lub nieużywana |
| Retain | Zostawiasz on-premise | Zero (na teraz) | Zależności/regulacje blokują migrację |
| Rehost | Przenosisz 1:1 (lift-and-shift) | Niski | Szybkość ważniejsza niż optymalizacja |
| Relocate | Przenosisz na poziomie hypervisora | Niski | Środowiska VMware, exit z data center |
| Replatform | Migrujesz z adaptacją do usług zarządzanych | Średni | Większość aplikacji o średniej złożoności |
| Repurchase | Zamieniasz na SaaS | Zmienny | Budowanie in-house nie ma już sensu |
| Refactor | Przebudowujesz na cloud-native | Wysoki | Kluczowe produkty wymagające nowych możliwości |
W praktyce większość projektów łączy 3-4 strategie naraz. Jeśli szukasz pełnego procesu migracji (koszty, fazy, narzędzia), zobacz kompletny przewodnik migracji do chmury AWS.
Ten artykuł jest skierowany do CTO, liderów technicznych i architektów, którzy planują migrację do AWS i muszą zdecydować, jak przenieść każdą aplikację. Zamiast ogólnej definicji 7R, przechodzimy przez każdą strategię z perspektywy decyzji: kiedy ją wybrać, ile realnie kosztuje, jakie ma ryzyko i czym ją zrealizować.
Planujesz migrację do AWS?
Umów bezpłatną rozmowę 30 min
Dlaczego wybór strategii per workload ma znaczenie
Najczęstszy błąd w migracji to traktowanie całego portfolio jednakowo - „przenosimy wszystko lift-and-shift” albo „przepisujemy wszystko na mikroserwisy”. Oba podejścia marnują budżet.
Migracja wszystkiego w trybie rehost przenosi też długi techniczne i nieefektywne wzorce do chmury - płacisz ceny chmurowe bez korzyści chmury. Z kolei refactoring całego portfolio to miesiące pracy tam, gdzie połowa aplikacji spokojnie zniosłaby prosty rehost.
Dlatego strategię ustalamy per workload na etapie oceny środowiska (assessment), biorąc pod uwagę cztery czynniki: wartość biznesową aplikacji, złożoność techniczną, dostępność zespołu i ograniczenia czasowe (np. data wygaśnięcia licencji lub kontraktu na data center).
Siedem strategii migracji - szczegółowo
Retire - wycofanie
Co robisz: wyłączasz workload, który nie jest już potrzebny.
Podczas oceny środowiska niemal zawsze znajdujesz aplikacje zbędne, nieużywane lub duplikujące funkcje innych systemów. W typowym portfolio korporacyjnym 10-20% workload kwalifikuje się do wycofania. Każda wycofana aplikacja to mniejszy zakres migracji, niższy koszt i mniej do utrzymania później.
Nakład pracy: minimalny (weryfikacja, że nic nie zależy od aplikacji, potem wyłączenie). Ryzyko: niskie, o ile assessment poprawnie zmapował zależności. Główne ryzyko to wyłączenie czegoś, co okazuje się używane przez ukryty proces. Kiedy wybrać: aplikacja bez aktywnych użytkowników, zastąpiona przez inny system, lub o wartości biznesowej niższej niż koszt jej migracji.
Retain - pozostawienie
Co robisz: świadomie zostawiasz workload tam, gdzie jest (on-premise lub inna chmura), przynajmniej na teraz.
Retain to nie „nigdy nie migruj” - to „nie w tej fali”. Środowiska z kompleksowymi zależnościami, twardymi ograniczeniami regulacyjnymi albo zbliżającym się końcem życia mogą poczekać. Dokumentujesz je i planujesz przyszłą ścieżkę migracji zamiast forsować ją na siłę.
Nakład pracy: zero na teraz; koszt to dokumentacja i plan przyszłej fali. Ryzyko: niskie, ale uwaga na workloady „tymczasowo zostawione” na lata - to źródło długu technicznego i podwójnych kosztów (utrzymujesz i on-premise, i chmurę). Kiedy wybrać: aplikacja z zależnością od sprzętu on-premise, ograniczeniem prawnym rezydencji danych, lub planowanym wygaszeniem w ciągu roku.
Rehost - lift-and-shift
Co robisz: przenosisz aplikację 1:1 na EC2 lub kontenery bez zmian w kodzie.
Najszybsza strategia. Typowy rehost kończy się w dniach do tygodni na aplikację. Zyskujesz korzyści chmury (elastyczność, pay-as-you-go) od razu, ale nie optymalizujesz pod wzorce cloud-native - aplikacja działa tak samo jak on-premise, tyle że na cudzym sprzęcie.
Narzędzie: AWS Application Migration Service (MGN) automatyzuje rehost przez ciągłą replikację serwerów do AWS i orkiestrację przełączenia z minimalnym przestojem. Obsługuje Linux i Windows, wspiera migracje testowe. Nakład pracy: niski. Ryzyko: niskie technicznie, ale przenosisz istniejące nieefektywności. Kiedy wybrać: aplikacja z 1-2 letnim pozostałym okresem życia, presja czasu (np. exit z data center), lub gdy szybkość liczy się bardziej niż optymalizacja kosztów.
Relocate - przeniesienie na poziomie hypervisora
Co robisz: przenosisz całe środowisko wirtualne bez ingerencji w aplikacje - głównie VMware na VMware Cloud on AWS.
Aplikacja, system operacyjny i konfiguracja pozostają identyczne. To najszybszy sposób na opuszczenie własnego data center, gdy masz duże środowisko VMware i nie chcesz (albo nie możesz) tknąć stosu aplikacyjnego przy okazji przeprowadzki.
Nakład pracy: niski. Ryzyko: niskie dla samej przeprowadzki; odkładasz jednak modernizację na później (nadal płacisz za licencje VMware). Kiedy wybrać: duże środowisko VMware, twardy termin opuszczenia data center, brak zasobów na jednoczesną modernizację.
Replatform - migracja z adaptacją
Co robisz: migrujesz z ukierunkowanymi zmianami na usługi zarządzane, zachowując architekturę aplikacji.
Przykłady: self-hosted PostgreSQL → RDS, zadania cykliczne (cronjobs) → EventBridge + Lambda, self-managed Redis → ElastiCache. Zachowujesz kształt aplikacji, ale zdejmujesz z zespołu ciężar operacyjny (aktualizacje, kopie zapasowe, wysoką dostępność).
Nakład pracy: średni - zazwyczaj 2-4 tygodnie na workload więcej niż rehost. Zwrot: redukcja bieżących kosztów utrzymania o 40-60%. Ryzyko: średnie - trzeba przetestować, że usługa zarządzana zachowuje się jak komponent, który zastępuje (np. limity połączeń w RDS vs self-hosted). Kiedy wybrać: to punkt optymalny dla większości aplikacji o średniej złożoności - najlepszy stosunek nakładu pracy do korzyści.
Repurchase - zamiana na SaaS
Co robisz: zastępujesz samodzielnie budowane oprogramowanie komercyjnym produktem SaaS.
Przykład: self-hosted CRM → Salesforce, własny stack monitoringowy → Datadog. Aplikacja nie przenosi się do AWS - przenosi się do dostawcy. To strategia równie mocno biznesowa jak techniczna.
Nakład pracy: zmienny - dominuje migracja danych i przeszkolenie użytkowników, nie infrastruktura. Ryzyko: uzależnienie od dostawcy (vendor lock-in) i koszt licencji rosnący z użyciem. Kiedy wybrać: budowanie i utrzymanie funkcji in-house nie ma już uzasadnienia biznesowego, a dojrzały produkt SaaS pokrywa potrzeby.
Refactor / Re-architect - przebudowa na cloud-native
Co robisz: przebudowujesz aplikację na wzorce cloud-native - mikroserwisy, kontenery (ECS/EKS), serverless (Lambda), architektura event-driven (EventBridge, SQS, SNS).
Najdroższa i najbardziej czasochłonna strategia, ale daje najlepsze długoterminowe rezultaty: niezależne wdrożenia, horyzontalne skalowanie, ograniczony zasięg awarii (blast radius), wdrożenia bez przestoju.
Nakład pracy: wysoki. Ryzyko: najwyższe - to faktyczna zmiana architektury, a nie przeprowadzka. Wymaga silnego assessmentu i etapowego wdrożenia. Kiedy wybrać: rezerwuj dla kluczowych produktów biznesowych, gdzie potrzebujesz możliwości, których obecna architektura nie dostarczy - prawdziwe horyzontalne skalowanie, deployment wieloregionalny, zero-downtime.
Jak wybrać strategię - typowy rozkład portfolio
Większość projektów migracyjnych łączy 3-4 strategie. Typowy rozkład dla portfolio 20 aplikacji wygląda tak:
| Strategia | Liczba aplikacji | Typ środowiska |
|---|---|---|
| Retire | 3-4 | Zbędne, nieużywane |
| Retain | 2-3 | Migracja w następnej fali |
| Rehost | 5-7 | Narzędzia wewnętrzne, systemy legacy |
| Replatform | 5-8 | Większość - punkt optymalny |
| Refactor | 2-3 | Produkty kluczowe |
| Repurchase | 1-2 | Zastąpienie przez SaaS |
Kolejność decyzji, którą stosujemy w praktyce: najpierw eliminujesz (Retire), potem odkładasz to, co musi poczekać (Retain), a resztę oceniasz na osi „szybkość vs optymalizacja” - od Rehost/Relocate (szybko, minimalnie) przez Replatform (środek) po Refactor/Repurchase (najwięcej pracy, najwięcej korzyści lub zmiana modelu). Strategię per workload ustalamy na etapie oceny środowiska na podstawie wartości biznesowej, złożoności technicznej, dostępności zespołu i ograniczeń czasowych.
Dla migracji baz danych - niezależnie od wybranej strategii - narzędziem przenoszenia danych z minimalnym przestojem jest zwykle AWS DMS; opisujemy go w przewodniku po AWS DMS.
Dofinansowanie migracji - AWS MAP
Niezależnie od tego, które strategie 7R zdominują Twój projekt, całość może kwalifikować się do programu AWS Migration Acceleration Program (MAP), który pokrywa 70-80% kosztów zaangażowania partnera migracyjnego. Kwalifikacja wymaga aktywnego środowiska źródłowego (on-premise lub konkurencyjna chmura), celu w postaci natywnych usług AWS i certyfikowanego partnera MAP. Szczegóły dofinansowania (fazy Assess / Mobilize / Migrate) opisujemy w przewodniku po kosztach migracji do AWS.
Najczęściej zadawane pytania
Czym jest 7R w migracji do chmury?
7R to siedem strategii migracji do chmury zdefiniowanych przez AWS: Rehost (lift-and-shift), Replatform (migracja z adaptacją), Repurchase (zamiana na SaaS), Refactor (przebudowa na cloud-native), Relocate (przeniesienie na poziomie hypervisora), Retain (pozostawienie on-premise) i Retire (wycofanie). Każdy workload przypisujesz do jednej ze strategii na podstawie jego wartości biznesowej, złożoności i ograniczeń czasowych.
Jaka jest różnica między Rehost a Replatform?
Rehost (lift-and-shift) przenosi aplikację 1:1 na AWS bez zmian - ten sam system operacyjny, ta sama konfiguracja, tylko na EC2 lub kontenerach. Replatform dodaje ukierunkowane optymalizacje: zamianę self-hosted bazy na RDS, zadań cyklicznych na Lambda, VM na kontenery. Replatform dodaje 2-4 tygodnie na workload, ale obniża bieżące koszty utrzymania o 40-60%.
Którą strategię 7R wybrać dla większości aplikacji?
Dla większości aplikacji o średniej złożoności Replatform jest punktem optymalnym - najlepszy stosunek nakładu pracy do korzyści. W typowym portfolio 20 aplikacji Replatform obejmuje 5-8 z nich. Rehost stosuje się do systemów legacy i narzędzi wewnętrznych, a Refactor rezerwuje dla kluczowych produktów biznesowych.
Czy trzeba użyć tylko jednej strategii migracji?
Nie. Większość projektów migracyjnych łączy 3-4 strategie naraz - strategię ustala się dla każdego środowiska z osobna, nie dla całego portfolio. Typowy projekt wycofuje część aplikacji (Retire), zostawia część na później (Retain), przenosi legacy w trybie Rehost, a większość migruje przez Replatform, rezerwując Refactor dla produktów kluczowych.
Która strategia 7R jest najtańsza?
Najtańsze w realizacji są Retire (wyłączenie, praktycznie zerowy koszt) i Retain (pozostawienie na teraz). Spośród strategii faktycznej migracji najtańszy jest Rehost. Uwaga jednak: najniższy koszt migracji nie oznacza najniższego kosztu docelowego - Rehost przenosi nieefektywności, więc bieżące koszty chmury mogą być wyższe niż po Replatform, który redukuje koszty utrzymania o 40-60%.
Następne kroki - ocena strategii dla Twojego portfolio
Wybór strategii 7R dla każdego środowiska to efekt oceny, nie zgadywania. Analizujemy Twoje portfolio (aplikacje, zależności, wartość biznesową, ograniczenia czasowe) i wracamy z mapą: która aplikacja idzie w którą strategię, w jakiej kolejności i z jakim kosztem.
- Mapa zależności i rekomendacja per workload - Retire / Retain / Rehost / Relocate / Replatform / Repurchase / Refactor
- Plan fal migracji - co idzie pierwsze, co w kolejnych falach
- Kosztorys i harmonogram - w tym projekcja dofinansowania MAP
- Rekomendacja architektury docelowej - wg AWS Well-Architected Framework
Planujesz migrację do AWS?
Umów bezpłatną 30-minutową rozmowę. Przejdziemy przez Twoje portfolio, wstępnie przypiszemy strategie 7R i sprawdzimy, czy projekt kwalifikuje się do dofinansowania AWS MAP (typowo 70-80% kosztów).